17 mayo 2008

Especial Día das Letras Galegas: Historia deste blog

Miña nai naceu e medrou nunha aldea;mi padre, en una ciudad. As primeiras verbas de miña nai foron na lingua de Castelao;las de mi padre, en la lengua de Cervantes. Meu pai aprendeu a lingua de Pondal; y mi madre la de Bécquer. Eu falei galego e castelán toda a miña vida; y sigo haciéndolo a día de hoy. Falo e escribo na lingua que quero. Esta es mi historia; e a de milleiros de galegos que conviviron con dúas linguas nais, irmás entre elas, por ser fillas do mesmo pai:o latín; dos lenguas a las que les une más de lo que les separa. E todo, sen sufrir trastornos da personalidade;sin crisis de identidad, individual o colectiva. A discriminación sufrida, noutros tempos, polos galego-falantes debeuse máis á súa condición social e económica que á lingua que falaban, xa que o galego era de pobres e o castelán de ricos. Superada ya esa longa noite de pedra, desoyendo a los revanchistas, evitemos incurrir en el error de privar a los gallegos del privilegio que supone manejar dos lenguas maternas. Iso é un patrimonio cultural que non empobrece, nin desequilibra á sociedade; todo lo contrario, la enriquece y la iguala. Por suposto, hai e haberá quen se negue a falar castelán en España; y quien no quiera hablar gallego en Galicia. E seguirá sendo así por máis leis e reglamentos que se promulguen; y por muchos autobuses que se quemen. Non ao insulto nin a imposición; sí al respeto mutuo y a la persuasión. A liberdade, a tolerancia e o pluralismo garantizan el éxito del bilingüismo.
(Baseado nunha carta de F.J.B.A. (Febreiro 2008-Sección "Cartas ao Director" de La Voz de Galicia)

No hay comentarios: